حال من

        حالمان بد نيست غم کم مي خوريم 

                        کم که نه هرروز کم کم مي خوريم 

             آب مي خواهم، سرابم مي دهند 

عشق مي ورزم، عذابم مي دهند                                

خود نمي دانم کجا رفتم به خواب

      از چه بيدارم نکردي آفتاب؟

        خنجري بر قلب بيمارم زدند

         بيگناهي بودم و دارم زدند

     سنگ را بستند و سگ آزاد شد 

 *******************************************************************

                                           يک شب داد آمد و بيداد شد 

                             عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام 

                  تيشه زد بر ريشه انديشه ام 

 عشق اگر اين است، مرتد مي شوم

 خوب اگر اين است، من بد مي شوم

بس کن اي دل، نابساماني بس است

کافرم، ديگر مسلماني بس است

    در عيان خلق سردرگم شدم 

 *******************************************************************

                                          عاقبت آلوده مردم شدم 

                      بعد از اين با بي کسي خو مي کنم 

             هر چه در دل داشتم رو مي کنم 

من نمي گويم دگر گفتن بس است

 گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

   روزگارت باد شيرين، شاد باش

دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

    نيستم از مردم خنجر به دست

بت پرستم، بت پرستم، بت پرست 

 *******************************************************************

                                      بت پرستم، بت پرستي کار ماست 

                            چشم مستي تحفه بازار ماست 

                 درد مي بارد چون لب تر مي کنم 

       طالعم شوم است باور مي کنم

         من که با دريا تلاطم کرده ام

            راه دريا را چرا گم کرده ام

           قفل غم بر درب سلولم مزن

          من خودم خوش باورم گولم مزن

            من نمي گويم که خاموشم مکن 

 

                                               من نمي گويم فراموشم مکن 

                              من نمي گويم که با من يار باش 

                    من نمي گويم مرا غمخوار باش 

             آه ! در شهر شما ياري نبود 

قصه هايم را خريداري نبود

واي ! رسم شهرتان بيداد بود

شهرتان از خون ما آ باد بود

از در و ديوارتان خون مي چکد

خون من فرهاد مجنون مي چکد 

 *******************************************************************

                                          خسته ام از قصه هاي شومتان 

                             خسته از همدردي مسمومتان 

                اين همه خنجر، دل کس خون نشد 

     اين همه ليلي، کسي مجنون نشد

        آسمان خالي شد از فريادتان

        بيستون در حسرت فرهاد تان

         

/ 1 نظر / 4 بازدید
بانو **

وبلاگ خوبی داری به من هم سر بزن شاد باشی