آخرين بار

آخرين بار ميگويم که دوستت دارم

 

دوستت دارم ، بي آنکه مرا دوست داشته باشي ...

 

دوستت دارم حتي اگر از چشمان خيسم بخندي و بي خيال اين باشي که دلم 

 

شکسته است...

 

دوستت دارم حتي اگر دلت سنگ باشد ، حتي اگر هيچ احساسي بر من نداشته 

 

باشي با اينکه ميدانم در دلت يک دنيا محبت است و احساست مثل آب پاک و زلال 

 

است...

عزيزم باور کن به تو نياز دارم ، مني که قلبي ويرانه دارم ودلي سوخته ، مني که

 

ساحل درياي دلم طوفاني است و امواج غم و غصه در دلم زير و رو مي شود نياز به تو 

 

دارم که قلبم را با محبت و عشقت صفا دهي ، دل سوخته ام را با عشقت جان بدهي

 

 

و ساحل درياي دلم را آرامتر از هميشه کني...

 

عزيزم مرا باور داشته باش ، حتي براي يک لحظه هم که شده قلب مرا با تمام 

 

وجودت حس کن ... بيا تا تنهايي دوباره به ويرانه دلم نيامده است !

 

تا تنهايي قاب خالي و بدون عکسش را در طاقچه قلبم نگذاشته است، تو بيا و قاب 

 

زيباي عکست را در آنجا بگذار!

 

بيا در قلبم با صداي مهربانت بگو درد دلت را به من و با فرياد اسم مرا صدا کن و بگو 

 

مرا دوست ميداري تا سکوت تلخي که مدتهاست اعماق قلبم را فرا گرفته است و 

 

قلبم

/ 0 نظر / 6 بازدید